حَيَّتْ جاريَةٌ لِلْحَسَنِ بْنِ عَلىٍّ عليه السلام بِطاقَةِ رَيْحانٍ ، فَقالَ لَها : اَنـْتِ حُرَّةٌ لِوَجْهِ اللّه ِ ، فَقُلْتُ لَهُ فى ذلِكَ ، فَقالَ : اَدَّبَنَا اللّه ُ تَعالى فَقالَ : «و إِذا حُيّيتُم بِتَحيَّةٍ فَحَيُّوا بِاَحْسَنَ مِنْها»الآيَةِ، وَ كانَ اَحْسَنُ مِنْها اِعْتاقَها؛يكى از كنيزان امام حسن عليه السلام دسته گلى به ايشان تقديم كرد. امام به او فرمود: تو در راه خدا آزادى! دليل اين كارشان را پرسيدم. فرمود: خداوند، ما را [اين گونه] ادب آموخته است ، آن جا كه {در قرآن كريم} مى گويد: «و چون احترام شُديد، به بهتر از آن، پاسخ گوييد» و بهتر از هديه او، آزادى او بود!این وبلاگ با هدف پاسخگویی به هجدهمین پرسش مهر رئیس جمهور وقت جناب آقای روحانی ساخته شده است.《کپی برداری از مطالب این وبلاگ با درج نام وبلاگ بلامانع است.》

1- رعایت صداقت در دوستیراستگویی امر مهمی در دوستی با افراد است چرا که سبب ارتقاء روحیه صداقت در فردمی شود. نوشته اند: مردی بسیار به امام مجتبی (علیه السلام) علاقه مند بود. خدمتامام آمد و از او خواست که دوست و همنشین او باشد. امام مجتبی با چهره ای گشاده بهاو تبسم نمود و پاسخ مثبت داد و فرمود: «من تو را به دوستیِ خود بر می گزینم اماچند شرط دارد که باید در دوستی با من رعایت نمایی». مرد گفت: «هر چه باشدمی پذیرم». امام فرمود: «اگر می خواهی با من دوست باشی نباید مرا مدح نمایی زیرا منخود را بهتر از تو می شناسم؛ مبادا به من دروغ بگویی زیرا دروغ را ارزش و اعتبارینیست؛ و مبادا نزد من از کسی غیبت نمایی». مرد اندکی سکوت کرد و چون آن شرایط را درخود نمی دید به امام گفت: «ای فرزند رسول خدا! به من اجازه بده تا باز گردم». امامبا لبخندی فرمود: «اگر این گونه می خواهی اشکالی ندارد.»[1]2- احترام به دوسترعایت احترام، از دیگر آداب و شرایط دوستی است. چرا که افراد، در نتیجه دوستی، نسبت به همدیگر حقوقی پیدا می کنند که باید به این حقوق احترام بگذارند. گذشته از آن، از جمله وظایفی که مسلمان دارد حفظ احترام دیگران است و چه بسا که تغییر رویه ها و اصلاحات رفتاری، به همین طریق اجرا می شود زیرا احترام، سبب هدایت دیگران می شود. امام علی (علیه السلام) روزی در بازگشت از سفر، آرام آرام به کوفه نزدیک می شد و از سفر دور

نسبت به دیگران حسن نیت داشته باشید. با دیگران همانطور رفتار کنید که انتظار دارید با شما رفتار کنند - حتی اگر آنها تازهوارد هستند. همهٔ ما زمانی تازهوارد بودیم... خواهش میکنیم، باادب باشید! به یاد داشته باشید که متن خام، ابهامآمیزتر و غالباً بیادبانهتر از زمانی به نظر میرسد که شخصی واژههای همان متن را به صورت شفاهی به شما بگوید. کنایه همیشه روشن نیست. متن، بدون ایما و اشارههای صورت و بدن یا لرزش تارهای صوتی تولید میشود. مراقب واژههایی که انتخاب میکنید باشید - شاید چیزی که منظور شماست برابر با چیزی که دیگران از متن شما استنباط میکنند نباشد و شاید چیزی که شما میخوانید معادل منظور نویسنده نباشد. دربارهٔ واقعیتها بحث کنید، نه اشخاص. پرسشها را نادیده نگیرید. اگر شخص دیگری با نوشتهٔ شما موافق نیست، دلایل روشنی برای درستی آن بیاورید. هرگاه پاسخی برای رد یک موضوع ندارید، آن را تصدیق کنید؛ اگر آن موضوع با سلیقه یا درک شما مطابقت ندارد آن را بپذیرید. نزاکت داشته باشید. هرچند رعایت ادب در زمانی که بحثها بالا گرفتهاست بسیار مشکل به نظر میرسد اما تلاش کنید در زمانهایی که دیگر ویرایشگران به اندازهٔ کافی با ادب نیستند، شما باادبتر از آنها باشید، نه بیادبتر! به این شکل دستکم به سوی میدان مبارزه کشیده نمیشوید.&#